انتقال مرگ و میر، اختلال در سلامتی و برنامه ریزی بهداشتی
15 بازدید
محل نشر: نامه علوم اجتماعی » پاییز و زمستان 1380 - شماره 18 (20 صفحه - از 269 تا 288)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
به جرأت می‏توان گفت که تا اواسط قرن هیجدهم میلادی شاخص امید زندگی در بدو تولّد(شانس متوسّط زندگی برای یک نوزاد)در هیچ کشوری به رقمی بالاتر از 35 سال نرسیده بود.در اواسط قرن نوزدهم شاخص امید زندگی در تعدادی از کشورهای اروپای غربی و شمالی به 40 سال رسید.اکنون در تمام کشورهای پیشرفته صنعتی امید زندگی به رقمی بیش از 70 سال رسیده است.این افزایش بی‏سابقه در امید زندگی در مدّتی نسبتا کوتاه را از مرحله انتقالی مرگ و میر نام نهاده‏اند.معمولا در طیّ مرحله انتقالی علل مرگ و میر از بیماریهای عفونی و انگلی(برون‏زا)به بیماریهای غیرعفونی و انگلی (درون‏زا)تغییر می‏یابد.بدین ترتیب مرحله انتقالی مرگ و میر ملازم با انتقال اپیدمیولوژیک است.از آنجایی که تعریف و اندازه‏گیری مرگ و میر پیچیدگی چندانی ندارد، شاخصهای مرگ و میر و علل فوت مدّتها در ارزیابی وضعیّت بهداشت به طور بلامنازع به کار گرفته می‏شدند.در چند دهه اخیر صاحبنظران شاخصهای مرگ و میر را که معرّفهای غیرکافی برای ارزیابی وضعیّت بهداشتی هستند، مطرح و درباره آن بحث کرده‏اند و این نظر که اتکا به شاخصهای مرگ و میر به تنهایی نمی‏تواند ارزیابی درستی از وضعیّت بهداشتی به دست دهد، تقویت شده است.چنین روندی منجر به آن شد که ابعاد مرتبط با اختلال در سلامتی(بیماری، ناتوانی و معلولیت)در مطالعات، تحقیقات و برنامه‏ریزیهای بهداشتی به طور فزاینده‏ای مورد توجّه قرار گیرد. واژگان کلیدی:اختلال در سلامتی، انتقال مرگ و میر، انتقال اپیدمیولوژیک، بهداشت.
آدرس اینترنتی